Eski nöronları geri dönüştürme vakfı
Hayatınızda kaç defa dersiniz, kendi kendinize:
"Hayata yeniden başlıyorum. Sil baştan..." diye?
Kaç kez kendinizi kandırırsınız "Yeni ve daha mutlu bir hayat" yalanları ile? Özellikle de; "Değişeceğim" gibi büyük bir yalan ile?
Ben ise, bir kez daha kandırıyorum kendimi.
Yılmadan...
Yalancı zihnime inanana kadar.. Kandırıyorum.
Belki şuradan birkaç beyin hücremi almam bana biraz olsun yardımcı olabilir. Fazla nöronum var, kalabalık yapıyorlar..
5 Yorum:
Tekrar yenil, daha güzel yenil.
Değişmeye çalışacaksın, kısa bir süre için değişecek ve sonra eski haline geri döneceksin belki, ama bu kısa süre için bile olsa değişmeye çalışmaya değmez mi?
Nöronlarını seve seve kabul ederim, en çok ihtiyaç duyduğum şey onlar çünkü.
değişmek ile sadece yeni eklentiler eklersin. Upgrade olursun. Özün aynı kalır.
Nietzsche mi dcemişti, umut etmek sadece çektiğin acıyı aartırır diye. Umut etmek, değişimin sonunda farklı şeylerin olacağını umut etmek. Bilmiyorum. Ama umutsuz da olmuyor bence. Bazen yeninden başlamak gerekiyor. Öyle anlar oluşuyor. Ne diyorun iletinde: "..kül olmadan kendini nasıl yenileyebilirsin.." gibi bi şey.
Bunu o kadar çok dedim ki.
Yapabilirsin. Sil baştan başlamak için açtığım sayfa, tamamen beyaz olamaz belki ama, hiç değilse karalanmaktan kapkara olmuş bir sayfa kadar da olmaz. Kandırma, dene. Geçmişi unutmak bile hayata yeniden başlamaktır. Kendimden biliyorum.
Yorum Gönder